Horarios das aulas em Santiago de Compostela

Horarios das aulas em Santiago de Compostela

Sobre o Mestre Boca do Rio

Em 1983 Marcelo Conceição dos Santos, um jovem trabalhador morador do bairro da Boca do Rio, começou a praticar capoeira no Grupo de Capoeira Angola Pelourinho (GCAP) localizado no Forte Santo Antonio além do Carmo, Salvador/Bahia , local onde foi formado em Contramestre de Capoeira Angola no ano de 1996 pelo Mestre Pedro Moraes Trindade (Mestre Morais), que foi seu Mestre junto a Cínésio Peçanha (Mestre Cobra Mansa).

Boca do Rio trabalhou como arte-educador de crianças e adolescentes (entre 5 e 17 anos de idade) em diferentes escolas do Brasil.
Durante 4 anos (1993-97) deu aulas de capoeira Angola para crianças em situação de risco no PROJETO AXÉ ( http://www.projetoaxe.org.br/ ) e no PROJETO CECUP ( http://nnn.softwarelivre.org/cecup/blog/ ).

Em seus últimos 7 anos em Salvador, até 2007, trabalhou na Escola Casa Via Magia (Federação) e na O. A. F. Organização Auxílio Fraterno (na liberdade) onde também conseguiu formar uma grande orquestra de berimbaus com seus alunos.
No ano de 1998 fundou o Grupo de Capoeira Angola Zimba, em uma escola pública localizada no bairro onde foi criado, “PITUAÇU”. Sendo hoje, o Zimba, um dos grandes e fortes grupos de Capoeira Angola que é referência no mundo inteiro com 12 anos de existência.
Em 3 de agosto de 2007, no grande evento “Malungos, companheiros de viagem”, realizado em Salvador em comemoração aos 25 anos de capoeira Boca do Rio se formou Mestre, junto a Mestra Janja, Mestra Paulinha e Mestre Poloca, pelo Mestre Cobra Mansa.
Marcelo ganhou o apelido de Boca do Rio, pois como ele nem sempre podia ir treinar durante a semana, porque estava trabalhando, o Mestre perguntava: "Cadê o menino da Boca do Rio?"

No final do ano de 2007, foi morar na cidade de Santiago de Compostela, Galícia, Espanha onde começou a dar aulas de Capoeira Angola em diversos Centros Culturais.

Em 2008 organizou o 1º Encontro Internacional de Capoeira Angola em Santiago de Compostela e em 2009 fundou a Associação Desportiva e Cultural Capoeira Angola Zimba.
Atualmente continua coordenando o Grupo de Capoeira Angola Zimba, cujo objetivo principal é o resgate das formações do capoeirista angola integrado às tradições da mesma.


Foto de Vitoria L Aranha ( ano 2000)

M.Cobra Mansa e M. Boca do rio vadiando na FICA ( SSA)

M.Cobra Mansa e M. Boca do rio vadiando na FICA ( SSA)
Foto: Vitoria L Aranha

Aulas de Capoeira Angola para crianças, adolescentes e adultos

Aulas de Capoeira Angola para crianças, adolescentes e adultos

Trajetória do Mestre Boca do Rio

-1983 Começou a praticar capoeira no Grupo de Capoeira Angola Pelourinho (GCAP) localizado no Forte Santo Antonio em Salvador Bahia.
-1988 Viajou a África (Nigéria) como integrante da delegação do Grupo de Capoeira Angola Pelourinho, onde representou a capoeira Angola da Bahia num congresso de cultura africana.
-1996 Foi formado Contramestre de Capoeira Angola pelo seu grande mérito.
-1998 Fundou o Grupo de Capoeira Angola Zimba.

-A partir de 2001 começou a viajar e representar a Capoeira “pelo mundo afora”, administrou oficinas de musicalidade, de capoeira e ministrou palestras em diferentes cidades do Brasil como São Paulo, Rio de Janeiro, Belo Horizonte, Curitiba, Florianópolis, Porto Alegre e Olinda. Foi convidado pelo Mestre Cobra Mansa a participar de oficinas de Capoeira Angola nos Estados Unidos (Califórnia e New York).
E também participou de oficinas de Capoeira Angola em diferentes grupos e escolas primárias de países da Europa como: Alemanha, Suíça, Áustria e Inglaterra.
-Em 03 de agosto 2007 - Foi formado Mestre de capoeira pelo Mestre Cobra Mansa no grande evento chamado “Malungos, companheiros de viagem” em comemoração aos 25 anos de capoeira, junto a Mestra Janja, Mestra Paulinha e Mestre Poloca, em Salvador.
-2007 Foi organizado o lº Encontro de Capoeira Angola em Buenos Aires – Argentina, sendo Boca do Rio o Mestre convidado. Ministrou aulas em diferentes grupos da cidade e em outras como Rosário. Ministrou aulas e oficinas no Uruguai (Montevidéu).
-2007-2008 Fundou a Associação Desportiva Cultural Capoeira Angola Zimba em Santiago de Compostela, Galícia, Espanha.

-2008 Organizou o 1º Encontro Internacional de Capoeira Angola em Santiago de Compostela.
-2008 Viajou novamente a Londres, participou de encontros em varias cidades da Espanha como Madrid, Vigo, Alicante e Barcelona. Viajou a diferentes cidades da França e Itália onde deu aulas de capoeira para adultos e crianças.

Atualmente é o Mestre do grupo Zimba, o qual se encontra registrado como uma entidade cultural sem fins lucrativos, com sede principal situada na cidade de Salvador – Bahia – Brasil, e núcleos na cidade de Porto Alegre, Curitiba e também no Japão. Continua coordenando esse Grupo do qual também é presidente e fundador, tendo seu trabalho reconhecido como uma das fortes referências da tradição da Capoeira Angola e seu objetivo principal no resgate das formações do capoeirista integrado às tradições da mesma.

I Encontro mSantiago de Compostela 2009

I Encontro mSantiago de Compostela 2009
Galicia - España

I Encontro Internacional de Capoeira Angola em Santiago de Compostela

Loading...

2 Encontro Internacional de Capoeira Angola em Santiago de Compostela

2 Encontro  Internacional de Capoeira Angola em Santiago de Compostela

Exposicion fotografia II Encontro 2010

Exposicion fotografia II Encontro 2010

Programacion !! Encontro 2010

Programacion !! Encontro 2010

Programacao do III Encontro

Programacao do III Encontro

Exposicao Fotografia : Vitoria L Aranha " Capoeira e Negritude"

Exposicao Fotografia : Vitoria L Aranha " Capoeira e Negritude"

sábado, 17 de dezembro de 2011

segunda-feira, 13 de dezembro de 2010

A creatividade do respecto Jornal Correio Galego 4.12 .2010


Por : LUPE GÓMEZ
FOTO: ana curras






Boca do Rio imparte clases de capoeira no Centro Cultural do Ensanche, en Compostela

Saber escoitar, e entender, o outro. Ter as portas abertas a todas as posibilidades. Darlle unha "esquivada" á vida. Loitar, estudar e vivir "aínda que sexas pobre e negro". Son algunhas das cousas que o mestre Boca do Rio atopou na capoeira cando empezou a practicala aos doce anos en Brasil. Vive dende hai tres anos en Compostela. Imparte clases de Capoeira Angola no local social da Almáciga, na Gentalha do Pichel e no Centro Cultural do Ensanche. Nas súas viaxes por Europa e América fala de Santiago como unha cidade "super católica" e que paga a pena visitar. Asegura que deberiamos comprender, querer e "gardar" a sabedoría das persoas vellas. El é serio, educado, respectuoso. Quere promover intercambios culturais entre Brasil -coas súas cidades ruidosas- e Galicia -o país do silencio.



De onde vén o teu nome e apelido?

Cando eu estaba no Brasil, estudaba e ía todos os días a clases de capoeira pero polas necesidades da vida non puiden ir todos os días e comecei a faltar, e ía só os sábados e os domingos. O mestre dicía: "Onde estará o rapaz do barrio da Boca do Rio?". A xente empezou a chamarme polo nome do meu barrio e a min non me gustaba. Para min era un apelido moi feo. Até que me acostumei a el e hoxe non sei vivir sen ese nome. Se me chaman polo meu verdadeiro nome, que é Marcelo, xa me resulta estraño. Só a miña familia me chama Marcelo. Levo 29 anos practicando capoeira.



Como eran os lugares da túa infancia? Que significado emotivo teñen para ti?

O Barrio Boca do Rio é un barrio común e como calquera outro. Gústame porque está cerca da praia, ten río e hai moito espazo verde como en Santiago. Era un barrio moi quieto, silencioso. A miña infancia foi complicada porque eu era fillo dunha muller que estaba soa, traballou e criou seis fillos. Eu era o irmán do medio e coidei dos meus irmans menores. Miña nai ía traballar e eu facía traballo de "nai" e de estudante. Non tiña moito divertimento. Aos doce ou trece anos empecei a facer capoeira porque había compañeiros na miña rúa que tamén a facían. Eu a partir dos trece anos xa estaba traballando, axudando a criar meus irmáns e ía á praia vender cousas: xeados, cervexas, sandwichs... Non tiña tempo para correr, brincar, desfrutar da vida.



Ti sempre quixeches chegar a ser mestre de capoeira?

Cando topei coa capoeira percibín que podía facer moitas cousas, e que había xente que podía darme apoio. Os meus compañeiros e o meu mestre dicíanme que podía facer capoeira se estudaba. Estaba super emocionado e estudaba, estudaba, estudaba. Fun considerado como o mellor alumno da clase. A capoeira deume unha amplitude para ver a vida. Eu aínda non era capoeirista e os movementos parecíanme estraños, resultaba complicado pero pouco a pouco funme introducindo. Non ía para ser mestre. Ía a capoeira porque me gustaba e porque me dicían: "Ti es un cidadán e tes deberes e dereitos. A pesar de ser negro e pobre podes estudar e inserirte na sociedade." Empecei a ver a capoeira como unha cultura. Se poñía as pernas ao ar ou cantaba eu facía unha transportación ás miñas orixes e ao meu futuro. Se tiña 20 anos ,tiña que ter unha actitude de persoa de 30 anos.



A capoeira é unha rica expresión cultural que foi desenvolvida no Brasil polos africanos como loita e resistencia ao sistema escravista?

En África, no sur de Angola, existe un pobo chamado Bantu que facía un ritual de casamento, no que unha moza do pobo era ofrecida a outros mozos que facían unha danza sen nome, na que imitaban os movementos dos animais salvaxes, e o mozo que tivese mellor rendemento gañaba a man desa moza preparada para a voda. Era un ritual africano chamado "a danza das cebras" ou do "N´Golo". Coa colonización portuguesa, os africanos foron escravizados. Os colonizadores, cos seus navíos grandes, partiron para África conquistar un pobo que traballaba duro. Aprisionaron os africanos nos navíos en situacións inhumanas e algúns morreron de fame. Os que sobreviviron chegaron a Brasil e algúns deles formaron "quilombos", grupos de persoas para protestar, e esa danza de África utilizouse como arte marcial para defenderse contra o opresor.



Que importancia ten a música na capoeira? Serve como acompañamento e creadora de ambiente? Que é o berimbau?

O berimbau é un instrumento feito de madeira flexible, un arame sacado das rodas dos coches e cunha cabaza aberta xa sacamos un son. En toda roda de capoeira empréganse 8 instrumentos: tres berimbaus, dous pandeiros, un agogo, un reco-reco e un atabaque. Vén a primeira improvisación musical que é un lamento, unha ladaíña e despois vén a resposta, e vén o corrido. A música ten unha importancia fundamental porque incentiva a xente para que solte o seu corpo e se transporte e deixe de lado os problemas que ten na sociedade. Escóitase ese lamento e faise un baile, que ten funcións na mente e no corpo. A Capoeira Angola non se restrinxe a estar nunha roda competitiva para ver quen é máis forte, senón que estás en busca dun entendemento, e competir non importa.



A Capoeira Angola é un diálogo corporal de preguntas e respostas a través da improvisación dos xogadores?

É unha conversa corporal e eu teño que ter a atención en ti e dende o momento en que eu fago unha pregunta teño que ir até o final. Non hai cortes de conversa. Estás moi exposto á xente e parece que todo está combinado pero non é así. É como un xogo de xadrez e as pezas están super marcadas, pero non hai intención de causar dano. Ti fas unha pregunta e o outro faiche unha resposta. Ás veces é unha conversa rápida e baseada na musicalidade. Hai que practicar, convivir e entender a filosofía da capoeira angola.



Como é esa filosofía de vida que tedes os que practicades capoeira?

A Capoeira Angola non é só poñer as pernas para arriba. Importa estudar a capoeira nun sentido filosófico, científico e cultural. Que mentalidade teñen eses mozos que fan capoeira? É unha arte que está aí dende hai moito tempo e quere preservar uns valores éticos, culturais. Estar discutindo capoeira é unha forma de ir pouco a pouco coñecendo a riqueza desa arte. Os mozos hoxe non respectan pais, nais, xente máis vella. Iso é o que eu vía en Francia, Suecia, Italia, Noruega, Estados Unidos...facendo pesquisas entre os mozos e os seus comportamentos. As persoas vellas de Europa non teñen un valor rico como en Brasil. Para os brasileiros, as persoas vellas teñen uns coñecementos e unha sabedoría que nós respectamos e gardamos. A capoeira é ver o outro, valorar o outro, estar dentro da roda e mirar de fronte, e sacar a vergoña de expresarse corporalmente.



Cando viñeches vivir a Galicia como te acolleu esta terra, esta xente?

Vin para Galicia grazas á miña compañeira, que tiña amigos aquí e no primeiro momento os galegos, sendo o pobo que máis emigrou para outros países, mostraban medo cando nós queriamos alugar un piso e cerrábannos as portas. Ao principio foi complicado. Hai xente que nunca sae de Santiago e aquí hai poucos inmigrantes de cor. Pero penso que Santiago é un sitio bo, con xente tranquila e préstase para os intercambios culturais e para facer cousas. Santiago é o sitio adecuado para nós vivir. Salvador de Bahía é moi grande, con moito barullo e cando cheguei a Santiago foi un cambio total. Escoitas unha música altísima en Brasil e de repente chegas a Santiago e non escoitas nada. Foi como un shock. Agora encántame o silencio que hai en Santiago e creo que non habería mellor lugar para vivir.



Como naceu o grupo Zimba de Capoeira Angola?

Viaxei por Brasil e en Salvador de Bahía empecei a dar clases. Eramos oito persoas e queriamos poñerlle un nome ao noso grupo para crear unha identidade. Pensamos en varios nomes. Eu tiven un soño. Soñei que eu sería Zimba e puxemos ese nome. Fun a unha tenda de libros sobre culturas e atopei o significado de Zimba: "Deus Supremo dos Cultos Bantus das Divindades Olorun". Quere dicir que a persoa que traballa é seria e traballa moito. Empezamos a dar clases no grupo Zimba e estudar capoeira.



Para ti é importante desenvolver a creatividade, o equilibrio emocional e a afectividade? Ti es unha persoa moi creativa?

Se es creativo estás aberto ás posibilidades que veñen a ti e se non es creativo tes as portas da túa vida e da túa casa cerradas. A creatividade é unha expresión natural. Se es creativo sempre vas ser máis feliz, cunha abertura para facer moitas outras cousas. Se eu non fose creativo non faría capoeira e non vería a vida como un desafío. Tento superar os obstáculos dándolle unha "esquivada" á vida. Creo nunha creatividade do diálogo e do sorriso. A través da capoeira sinto que as portas da miña vida están abertas.

quarta-feira, 28 de abril de 2010

12 Encontro Internacional de Capoeira Angola FICA Montpellier - França






















O anúncio vem um pouco atrasado por causa de algumas dificuldades para encontrar um lugar, mas esses problemas estão resolvidos e estamos satisfeitos por confirmar que o 12 º Encontro Internacional de Capoeira Angola em Montpellier, a ser realizada na sexta-feira 14 ( 16:30) de domingo, 16 (18h), em maio de 2010.

Mestres convidados:
M Valmir (FICA)
M Boca do Rio Zimba ()
M Indio (Angola Dobrada)

Preço:
20 de abril, 65 Euros
a partir de 21 de abril , 75 €

II Encontro internacional de Capoeira Angola em Santiago de Compostela Abril 2010












quinta-feira, 1 de abril de 2010

video

domingo, 14 de março de 2010

8 de Março "Dia Internacional das Mulheres "

Mais um capítulo da nossa luta

Cem anos se passaram desde que algumas muitas mulheres resolveram se reunir e reivindicar seus direitos de trabalhadoras e por isso sofreram forte retaliação, deixando para a história um saldo de 129 mulheres mortas de forma cruel e vergonhosa.

A luta da mulher pela emancipação feminina encontrou este marco histórico e simbólico internacional, que foi o 08 de março de 1857, sendo oficializado pela ONU em 1975. Mas ao longo de toda a história da humanidade se vê ou se tem referência da resistência feminina contra a sua opressão, a exemplo, ainda que não tão distante, temos a escrava Anastácia (1740) que no Brasil é símbolo de resistência e coragem contra a escravidão, assim como nossa majestosa Nísia Floresta (1809-1885), que em seus versos sempre denunciou a ignorância imposta às meninas pelo não direito a educação, mantendo-as sempre sobre os brios dos homens, dentre tantas outras conhecidas e anônimas que deram e dão suas vidas em prol da liberdade e igualdade de direitos e oportunidades entre homens e mulheres.

A data de hoje deve ser vista não como mais um dia em que se lembra que a mulher, "sexo frágil", deve ser objeto de mimo e paparicação, assim como aquelas outras datas comemorativas, dia das mães, dos pais, dos namorados e tantas outras que têm em seu cerne o fomento ao consumo, a elevação de vendas de produtos direcionados a determinado público. Ao contrário, a data de hoje deve ser vista e apropriada para se levar a sociedade a travar discussões acerca do papel importante da mulher na construção da sociedade, a refletir no porque de mulheres que tenham a mesma qualificação que homens ou mesmo até mais no desempenho da mesma função ganham menos, para se levar a exaustão discussões sobre a apropriação do espaço público e do espaço privado, assim como também a discussão sobre as instituições formadoras do ser social que juntas perpetuam um modelo de sociedade em que predeterminadamente homem e mulher já têm seus espaços, quereres, gostos, preferências, etc., definidos e imutáveis, sofrendo retaliações as mais perversas quem ousar sair ou contestar este modelo.

Hoje o dia é de luta, de mostrar a cara, de dizer: chega de opressão, não peço licença para ocupar o espaço que também me pertence! Vamos em frente companheiras soltar nosso grito em defesa da igualdade de direitos e oportunidades entre homens e mulheres, em defesa da descriminalização do aborto, pelo direito ao seu próprio corpo, pela não violência contra a mulher, enfim, contra toda e qualquer forma de opressão contra a mulher e pela superação desta sociedade, que tem em sua essência a desigualdade como mola propulsora, por uma sociedade mais justa e igualitária, sem qualquer forma de opressão, exploração e preconceito.

Frente Nacional de Jovens Mulheres/TM - PT

segunda-feira, 15 de fevereiro de 2010

sábado, 6 de fevereiro de 2010

Associaçao Deportiva- Cultural Capoeira Angola Zimba




A Associação Desportiva e Cultural Capoeira Angola Zimba dita aula abertas a todas as idades em diferentes lugares da cidade , ela tem como objetivos: preservar a originalidade filosófica desportiva e cultural da arte da Capoeira Angola através da ensinança teórica e pratica e das investigações e atividades artísticas e socioculturais para difundir a cultura afro-brasileira no âmbito local, nacional e internacional, tendo como meta o desenvolvimento educacional e a valorização do ser humano enquanto cidadão.
A Associação tem também os objetivos de promover o intercambio cultural entre entidades que buscam através da arte a ampliação do campo e a liberdade de expressão desse coletivo, enfim, difundir os princípios e a filosofia da Capoeira Angola para todas as pessoas e coletivos em geral e trabalhar a Capoeira como instrumento de formação e aprendizagem .
Também combater todas as formas de discriminação racial , religiosa, étnica, de orientação, de gênero, e cultural , enquanto obstáculos para a construção da democracia, constituição e desfrute dos direitos humanos.
Queremos desenvolver com nosso trabalho, o potencial artístico dos associados/as trabalhando encima de amostras, orquestras, encontros, oficinas e tudo o que se possa fazer a favor para o crescimento dessa manifestação cultural Afro-brasileira no mundo.

Associação desportiva-cultural Capoeira Angola Zimba













A Associação Desportiva e Cultural Capoeira Angola Zimba dita aulas abertas a todas as idades em diferentes lugares da cidade de Santiago de Compostela, ela tem como objetivos: preservar a originalidade filosófica, desportiva e cultural da arte da Capoeira Angola através do ensino teórico e prático e das investigações e atividades artísticas e socioculturais com o intuito de difundir a cultura afro-brasileira no âmbito internacional, tendo como meta o desenvolvimento holístico do ser humano.
A Associação também se preocupa em promover o intercambio cultural entre entidades buscando, através da arte, valorizar a diversidade socio-cultural e a liberdade de expressão combatendo todas as formas de discriminação racial, religiosa, étnica, de gênero, cultural, etc. por acreditar que esses são obstáculos para a construção da democracia e desfrute dos direitos humanos.
Trabalha-se o potencial artístico dos associados/as através do desenvolvimento de aulas práticas e teóricas, amostras, orquestras, encontros, oficinas e entre outros métodos que favoreça o crescimento dessa manifestação cultural Afro-brasileira no mundo.